နံပါတ္ ၁၃ မွာ ‘ေလ..လြင့္..လူ..’ သီခ်င္း ရွိတယ္
အဆိပ္ျဖစ္ေစလုိေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္
မရွိပါ ၊၊
သူ႔လမ္းႏွင့္ သူသာ
အေဝးဆံုးသို႔ ေရာက္သြားပါေစေတာ့ …
အဆိပ္ျဖစ္ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္
လံုး ဝ ၊ မ ရွိ ပါ ၊
ငါ ႏွင့္ ငါ့ ဝိဥာဥ္
အလိုလုိအက္ကြဲေနျခင္းမွ ကင္းပါေစ ၊၊ ၊၊
‘တယ္လီဖုန္း’
သူမ က
ကၽြန္ေတာ့္စကားသံၾကားရရင္
မီးေလာင္တတ္ၿပီး . . . .
ကၽြန္ေတာ္က
သူမ စကားသံေတြ မၾကားရရင္
ျပာ က် ေန တတ္ တယ္ ၊၊ ၊၊
( ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႔ ဖမ္းဆုတ္ထားတဲ့
လက္ေတြ
အားမဲ့သြားၿပီကြယ္ ၊၊ ၊၊ )
‘ တယ္လီဖုန္း ေျပာခန္းတြင္ ၾကားရမည့္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ အခ်ိဳ႕’
ဟယ္လုိ!
ဘယ္ကငါလဲ
ေအးေျပာ
ထားလုိက္ပါေတာ့ဟာ
ငါလိမ္ခဲ့တာလုိ႔ ေတြးလိုက္
နင္ ေနတတ္ပါတယ္
ငါ့ေခါင္းထဲ ဘယ္အရာမွ အဝင္မခံေတာ့ဘူး ၊ အခ်ိန္က ကုစားေပးလိမ့္မယ္
အျခားအရာေတြ အစားထိုးဝင္ေရာက္လာလိမ့္မယ္
နင္ အနာမက်က္ေသးဘူးလား
နင္ ေသြးမတိတ္ေသးဘူးလား ၊၊ ၊၊
( ဘယ္လို ေျဖ ရ မလဲ
ေပါ့ ပါး ျခင္း မဲ့ ဘ ဝ
ဘယ္ကို သြားမလဲ မသိတဲ့ ခရီးသည္တစ္ဦးရဲ႕ညေနမ်ား )
‘ဘုရားေပးတဲ့ ေခတ္’
ဘုရားက (အဲ့ဒီ ေခတ္ကုိ)
ကၽြန္ေတာ္ ဆုိးသြမ္းမုိက္မဲတုန္းက ေပးၿပီး
ကၽြန္ေတာ္ လိမ္မာေတာ့ မေပးေတာ့ဘူး ၊၊ ၊၊
(( အေကာင္းျမင္ခ်က္ ၊၊ ၊၊ ဘုရားက
ကၽြန္ေတာ့္ကို
ပူ ေလာင္ ေစ ခ်င္ ပံု မရဘူး ၊၊ ၊၊ ))
( ည တိုင္း အိပ္မက္ထဲမွာ
တစ္စံုတစ္ေယာက္ ငါ့ကို ရပ္ေစာင့္ေနတယ္ )
‘အိပ္မက္’
သူမ က ယခုအခါတြင္
ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ မီးျခစ္တစ္လံုးပဲ ျဖစ္ေတာ့သည္ ၊၊
ဘာမွ မႀကိဳးစားေသာအခါ
ဒီအတုိင္း အသံုးမဝင္ျဖစ္ေနၿပီး
ႀကိဳးစားယူေသာအခါ
ကၽြန္ေတာ့္ကို ‘မီး’ ပဲ ေပးေတာ့သည္ ၊၊
ထို အိပ္မက္သည္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသည္ ၊၊
(( ကၽြန္္ေတာ္ ေလယာဥ္ပ်ံေတြေတြ႕တုိင္း
မ်က္ရည္မက်ေတာ့ ဟူ၍လဲ .. ပါ သည္ ၊၊ ))
( ေလ ႏွင္ ရာ လြင့္ခဲ့
တိမ္တိုက္တစ္ခုပါပဲ ၊၊ ၊၊ )
‘ေလေတြ အသက္ရႈမဝ ျဖစ္ေတာ့ မုန္တိုင္းဘက္ကုိကူး ….’
ငါ့ မွာ ငါ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္(အႏႈတ္ေအာက္)ေလးေတြနဲ႔ ငါ
တ လြင္ လြင္ ျဖစ္ေနရင္
ေခါင္းေလာင္းအုိႀကီးေတြက ငါ့ကိုရယ္ၿပီ
(ေလ တုိက္ တုိင္း )
ငါ့ မွာ ငါ့ နား ေတြ ကို
ေသ ေတာ့ မ တတ္ ပိတ္ေနရတယ္ ၊၊ ၊၊
(ဘယ္ သူ ေၾက ကြဲ မ လဲ
ဘယ္ သူ ငို ေၾကြး မ လဲ
ခ်စ္သူေလးရယ္ … မင္းအတြက္ပဲ )
‘တယ္လီဖုန္း နံပါတ္ေလးေပၚ ယင္ေကာင္ေတြ လာလာနား’
(ေသြးထြက္) လြန္သြားၿပီ
စကားအခြန္းေတြေၾကာင့္
အသက္႐ႈက်ပ္ရတာ
ေသလိုက္လို႔ေတာင္ ရတယ္ ၊၊
နင္ ဖုန္း ျပန္ကုိင္ေပးတယ္ဆုိတဲ့ အသိနဲ႔တင္
ေက်နပ္ေနႏိုင္လုိ႔ …
နင့္ဖုန္းနံပါတ္ေလးနဲ႔ ငါ့ကုိ
(ဘယ္သူမွ) ေသြးမခြဲႏိုင္တာ ၊၊ ၊၊
(( အၾကြင္း ၊၊ ၊၊ ယင္ေကာင္ေတြတီးတဲ့
လက္ခုပ္သံဟာ
သိပ္ရြံဖို႔ေကာင္းတယ္ ၊၊ ၊၊ ))
(တစ္ညလံုး ငါ့ရဲ႕ အနား
သက္ျပင္းမ်ား ေၾကြက် … ၊၊ )
‘စိတ္ကူး’
သစ္ပင္ေတြသာ စကားေျပာတတ္ရင္
ငါ အရမ္းကို အားနာရလိမ့္မယ္ …
ငါ့မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ တစ္ေလွႀကီးနဲ႔
သမုဒၵရာ ဟာ ၊ ျမစ္ ဟာ ၊ ပင္လယ္ ဟာ ၊ စမ္းေခ်ာင္းေလး ဟာ
ငါ့ ကို ေစာင့္ ႀကိဳ ေန…. ၊၊ ၊၊ ( ေဏသစ္ )
(စိတ္ကူးနဲ႔ အိပ္မက္ရယ္
တစ္ကယ္တမ္းျဖစ္မလာခဲ့ …
ေနရစ္ခဲ့ပါ ကေလး ရယ္
ငါ အေဝးဆံုးကို ေျပးသြား ……… ၊၊ ၊၊ )
‘၁၃ (ရက္၊လ၊ႏွစ္)’
၁၃ရက္ေန႔ ၊ ၁၃ ရက္ည ၊ (လက္ပတ္နာရီထဲက ရာဟုေန႔) ၊ သရဲသၾကားလံုး ၊ နတ္သမီးပံုျပင္ ၊ ရင္ထဲလာလာေျခာက္ေနတဲ့ သက္တန္႔တေစၦမ ၊ ေလယာဥ္ပ်ံဟာ ပဒိုင္းသီး နဲ႔ ေဆာက္ထားတာ ၊ စကားေျပာ ေကာင္းတဲ့ ဗလာစာရြက္ေတြ ၊ ပတ္သတ္မႈက ေလထဲမွာပဲ က်ိဳးပဲ့က်ေပ်ာက္ သြား ၊ အခ်စ္က မ်က္မျမင္ပဲ ျမင္ခ်င္တာေတြကုိ ျပန္ျမင္ၿပီး မျမင္ခ်င္တာေတြကို မျမင္တဲ့ … ၊ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြအတြက္ မ်က္ျမင္သက္ေသ က ဘယ္မွာလဲ ၊ ငါက ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ ျပန္ရွမွာ ေၾကာက္တဲ့ ဓားပါးပါးေလးတစ္လက္ ၊ ငါက ကုိယ့္အာနိသင္နဲ႔ ကိုယ္ေသသြားတဲ့ အဆိပ္တစ္ခြက္ ၊ မရည္ရြယ္ေပမယ့္ ဦးတည္ေနတာလား ၊ ငါေသမလားလို႔ လာလာသတ္ေနတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ၊၊ ၊၊ ငါ့မွာသာ မဖံုးႏိုင္မဖိႏိုင္ လြမ္းေနရတယ္ ၊၊ ၊၊
( ယံုၾကည္ကိုးစားထားတဲ့ မင္းမ်က္လံုးေတြ
မွတ္ပစ္လုိက္ပါကြယ္…
စိတ္ကူးနဲ႔ အိပ္မက္ရယ္ တစ္ကယ္တမ္း ျဖစ္မလာခဲ့ .. )
ဘာကိုမွ မရည္ရြယ္ဖုိ႔သာ ရည္ရြယ္ေတာ့ပါတယ္
သူ႔လမ္းႏွင့္ သူသာ
အေဝးဆံုးသို႔ ေရာက္သြားပါေစေတာ့ … ၊၊
ငါ ႏွင့္ ငါ့ဝိဥာဥ္
အလိုလို အက္ကြဲေနျခင္းမွ ကင္း၍
သူမ ( လြင္… ဆုိေသာ )
ေအးခ်မ္းပါေစ ၊၊ ၊၊ ၊၊
‘ဇန္နဝါရီ ၁၃’ - - - - (ေန႔သစ္)
ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွာ
အျပံဳးယဲ့ယဲ့ ဗလာစာအုပ္ေလးဟာ
ဒုတိယေျမာက္ျမားစြာကို
ထမ္းထားရရွာတယ္။
ဒီစာအုပ္ထဲမွာ
တရုတ္သီခ်င္း ေအးေအးေလးနဲ ့
သူ ့ရဲ ့ ရယ္သံေတြ
အိပ္ေနတယ္။
ဒီစာအုပ္ထဲမွာ
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို
အေၾကာင္းျပခ်က္မဲ့စြာ ညည္းတတ္တဲ့
ခဲတံခ်ိဳခ်ိဳေလး ညပ္ေနတယ္။
ဒီစာအုပ္ထဲမွာ
အရာရာဟာ သူ ့အတိုင္းသူ ရွိေနပါေစ ဆိုတဲ့
တစ္ေယာက္တည္း ရန္ျဖစ္တတ္သူ
ေနာင္ၾကီးတစ္ဦးရဲ ့
မ်က္မွန္ကိုင္းေလးလည္း ေသေနတယ္။
မိန္းကေလးေရ ...
အလိုလို လုပ္ယူထားတဲ့
မိုးအတုေတြလည္း
ျငိမ္းျပီ၊
အကၡရာစဥ္အတိုင္း
တူရာတူရာ တြဲထားတဲ့
မပီမသ ေန ့လည္စာတစ္နပ္လည္း
ပီပီသသ အသိမ္းခံရျပီးျပီ၊
ျပီးခဲ့တာေတြ မျပီးေသးတဲ့ေဟာဒီေကာင္ကေတာ့
အစိမ္းေရာင္ အကၤ်ီထဲမွာ
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေရာင္ နက္ေမွာင္ေနတယ္။
ဒီဗလာစာအုပ္ေလးပဲ
ခဏခဏ ဖြင့္ဖတ္မိတယ္။
ဆန္းဆန္းျပားျပားေတြမပါဘဲ
ရိုးရိုးေလး ေနခ်င္ရံု၊ေလခ်င္ရံုပါ
မိန္းကေလးေရ ...
ကြ်န္ေတာ္က အပ်င္းၾကီးေတာ့
ေက်ာရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ကို
ေန ့စဥ္ ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းရတာေပါ့။
တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ ့ ပေယာဂမပါဘဲ
သူမကို တိုင္တည္ျပီး
တစ္စံုတစ္ရာကို ၀န္ခံၾကည့္မယ္၊
`သတိရတယ္ .............´
က၀ိေတြ ပန္းကို ပ်ိဳးသလို၊
ဥယ်ာဥ္မွူးေတြ လကၤာစပ္သလို၊
နွင္းေခတ္က ေက်ာက္နံရံပန္းခ်ီေတြ မီးေလာင္သလို၊
သူမကို ကြ်န္ေတာ္ သိပ္သတိရတယ္။
အမွန္ပါ ..မိန္းကေလး
အမွန္ပါ၊
ဗလာစာအုပ္ေလး
မ်က္စိကြယ္ခဲ့တာ လည္းအမွန္ပါ၊
ဇန္န၀ါရီ ၁၃ ဆိုတဲ့ရက္စြဲ တစ္ခု
အခိုးခံလိုက္ရတာလည္း အမွန္ပါ၊
ကြ်န္ေတာ္တို ့
တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္
ေနရာအနွံ ့ ေ၀းခဲ့ၾကတာလည္း အမွန္ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္ မ်က္လံုးမ်ားပိုင္ရွင္မေလးေရ ...
အမွန္တရားထဲမွာ ေနထိုင္ပါ၊
ေျမၾကီးကို သစၥာရွိပါ၊
ေကာင္းကင္လို ရိုးသားပါ၊
ျပဌာန္းဖတ္စာအုပ္ေတြ ကို
ရိုေသစြာ ကိုင္တြယ္ပါ။